Zasady ustalania wysokości rent z tytułu wypadków przy pracy lub chorób zawodowych

Renta z tytułu niezdolności do pracy wynosi:

  • 24% kwoty bazowej,
  • po 1,3% podstawy wymiaru za każdy rok okresów składkowych - z uwzględnieniem pełnych miesięcy,
  • po 0,7% podstawy wymiaru za każdy rok okresów nieskładkowych - z uwzględnieniem pełnych miesięcy,
  • po 0,7% podstawy wymiaru za każdy rok okresu brakującego do pełnych 25 lat okresów składkowych i nieskładkowych, przypadających od dnia zgłoszenia wniosku o rentę do dnia, w którym rencista osiągnąłby wiek określony w art. 24 ust. 1 a ustawy emerytalnej, tj. powszechny wiek emerytalny dla kobiet - docelowo 67 lat. Okres ten to tzw. staż hipotetyczny.

Renta z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową oraz renta szkoleniowa nie mogą być niższe niż:

  • 60 % podstawy wymiaru renty - dla osoby częściowo niezdolnej do pracy,
  • 80% podstawy wymiaru renty - dla osoby całkowicie niezdolnej do pracy,
  • 100% podstawy wymiaru renty - dla osoby uprawnionej do renty szkoleniowej.

Podstawa wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem lub chorobą zawodową może być ustalona od wskaźnika wysokości podstawy wymiaru wyższego niż 250%. W przypadku jednak dokonania wyliczeń z wykorzystaniem wyższego niż 250% wskaźnika wysokości podstawy wymiaru renty nie obowiązują określone wyżej gwarancje dotyczące tego, iż renta nie może być niższa niż określony procent podstawy jej wymiaru.

Przy ustalaniu podstawy wymiaru renty z tytułu niezdolności do pracy i renty szkoleniowej stosuje się przepisy art. 15 (i następnych) ustawy emerytalnej, przy czym podstawę tę ustala się od przeciętnej podstawy wymiaru składek na ubezpieczenie wypadkowe lub na ubezpieczenie społeczne.

Zasady ustalania wysokości rent z tytułu niezdolności do pracy i rent szkoleniowych powodują konieczność każdorazowego sprawdzania, przy zastosowaniu którego z wariantów wyliczone świadczenie jest korzystniejsze.

Przykład

Ubezpieczona, urodzona 4 września 1972 r., uległa wypadkowi w pracy. W marcu 2015 r. wpłynął do organu rentowego wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej zaistniałym wypadkiem. Do wniosku zostały dołączone dokumenty potwierdzające 17 letni okres składkowy. Lekarz orzecznik stwierdził istnienie całkowitej niezdolności do pracy, pozostającej w związku z wypadkiem. Do ustalenia podstawy wymiaru renty ubezpieczona wskazała wynagrodzenie osiągane w okresie 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj. z lat 1999-2008. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 493,14%. Oddział do wyliczenia renty zastosował kwotę bazową wynoszącą 3.308,33 zł. Podstawa wymiaru renty wynosi więc 16.314,70 zł (493,14 % x 3.308,33 zł).

Wysokość renty wynosi:

  • 24% x 3.308,33 zł                      =            794,00 zł
  • 17 x 1,3% x 16.314,70 zł       =        3.605,55 zł
  • 8 x 0,7% x 16.314,70 zł          =           913,62 zł*

                                                                                5.313, 17 zł

* staż hipotetyczny

W związku z tym, że jest to renta z tytułu wypadku przy pracy koniecznym jest sprawdzenie w jakiej wysokości jest kwota gwarantowana odpowiadająca w tym przypadku 80% podstawy wymiaru. Do obliczenia podstawy wymiaru musi być jednak przyjęty ograniczony do 250% wskaźnik wysokości podstawy wymiaru. Podstawa wymiaru wynosi  8.270,83 zł  (250% x 3.308,33 zł). Osiemdziesiąt procent tej kwoty to  6.616,66  zł (80% x 8.270,83 zł). Wobec tego, że  kwota renty wyliczona przy zastosowaniu gwarancji jest wyższa - renta z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej wypadkiem przy pracy przysługuje w tej kwocie, tj. w wysokości 6.616,66 zł.

Przykład

U ubezpieczonego, urodzonego 4 lutego 1964 r., stwierdzono istnienie choroby zawodowej. W marcu 2015 r. wpłynął do organu rentowego wniosek o przyznanie renty z tytułu niezdolności do pracy spowodowanej chorobą zawodową. Do wniosku zostały dołączone dokumenty potwierdzające 25-letni okres składkowy. Lekarz orzecznik stwierdził istnienie częściowej niezdolności do pracy, pozostającej w związku z chorobą zawodową. Do ustalenia podstawy wymiaru renty ubezpieczony wskazał wynagrodzenie osiągane w okresie 10 kolejnych lat kalendarzowych, tj w latach 1997 - 2006. Wskaźnik wysokości podstawy wymiaru wyniósł 490,17 %. Do wyliczenia renty zastosowano kwotę bazową wynoszącą 3.308,33  zł. Podstawa wymiaru renty wynosi więc 16.216,44  zł (490,17 % x 3.308,33 zł).

  • 24% x 3.308,33 zł                      =          794,00 zł
  • 25 x 1,3% x 16.216,44  zł      =      5.270,34 zł

                                                                              6.064,34 zł

W związku z tym, że została orzeczona częściowa niezdolność do pracy ubezpieczonemu przysługuje 75% wyliczonej kwoty, a więc  4.548,26 zł  (75% x 6.064,34 zł).

Jest to renta z tytułu choroby zawodowej i konieczne jest sprawdzenie w jakiej wysokości jest kwota gwarantowana odpowiadająca w tym przypadku 60% podstawy wymiaru. Do obliczenia podstawy wymiaru musi być jednak przyjęty ograniczony do 250% wskaźnik wysokości podstawy wymiaru.
Podstawa wymiaru wynosi 8.270,83 zł  (250% x 3.308,33  zł). 60 % tej kwoty to 4.962,50 zł (60% x 8.270,83 zł). Kwota wyliczona przy zastosowaniu gwarancji jest wyższa. Wypłacana więc będzie renta z tytułu niezdolności do pracy z tytułu choroby zawodowej w wysokości 4.962,50 zł.

 

Redakcja: Departament Świadczeń Emerytalno-Rentowych